Veiligheid en controle op lokale schaal

Gepubliceerd: Vrijdag 02 november 2018 15:37

Veiligheid en controle op lokale schaal

Niets is wat het lijkt. Nederland is een land van regels. Daarmee zouden we ons veilig moeten voelen, maar controle en veiligheid hebben geen hoge prioriteit. Slechts een paar voorbeelden uit het verleden: grote branden, rellen, ongelukken bij evenementen, instortende balkons en parkeergarages en onlangs nog het spoordrama. Minder erg: de steeds terugkerende voetbalrellen.

Als we tegen een maatschappelijk probleem aanlopen, lossen we dat in Nederland niet op maar laten we een een commissie onderzoek doen of houden we een parlementaire enquĂȘte. Dat duurt maanden, zo niet jaren en kost klauwen met geld. De conclusie is meestal dat de regels niet goed zijn bewaakt en dat er iets mis is met de communicatie. Onze volksvertegenwoordigers bedenken dan nog meer regels. En omdat we een grote verscheidenheid aan meningen, cultuur, religies - of juist niet - en geaardheden hebben, moet er voor elke regel ook weer een uitzondering worden bedacht. Opdat onze individuele vrijheden niet teveel worden ingeperkt. En iedereen mag meepraten.

Nederland ten voeten uit, al sinds de middeleeuwen: een consensus-land. Maar levert dat gepraat concreet iets op en bieden die regels meer veiligheid?

Om de zoveel jaren komen onze praatgroepen - zo profileren onze bestuurders zich het liefst - tot het inzicht dat de regelbrij wat al te verstikkend werkt en dan gaan ze dereguleren. Dat wil zeggen: minder en eenvoudigere regels. Ook in Bernheze heeft men dat als mantra genomen. Let op onze woorden, niet op onze daden.

Hoewel het er soms op lijkt dat we van het Rijnlandse model (overlegcultuur) zijn afgestapt ten gunste van het Angelsaktische model (kijk maar eens kritisch wat oom Donald in de VS doet; geld als drijfveer en opportunisme als instrument) moeten er wel weer nieuwe regels worden gemaakt om al die oude regels af te schaffen. En vooral om de juridische haken en ogen goed te tackelen. Want als ons iets niet zint, schreeuwen we moord en brand en moet de overheid het geschil sussen. 

Ik weet het, dit is allemaal landelijke politiek. De werkelijke democratie begint op lokaal niveau. Maar hebben we daar veiligheid en controle dan wel goed geregeld? Is het verantwoord om veiligheidstaken te laten verrichten door vrijwilligers zonder bevoegdheden? Laten we samenwerkingsorganen hun gang gaan zonder voldoende, effectieve kaders te stellen? Tegen steeds hogere kosten? Samenwerking zou schaalvoordelen moeten opleveren, maar daar is geen sprake van. Wel van een mastodont op lemen voeten. Zo'n oer-rund past misschien goed in De Maashorst, maar daarover verschillen de meningen. "De ODBN is nodig voor ons aller veiligheid". Ja, ja.....

Een mooi voorbeeld uit eigen omgeving: de burgemeester heeft in Heesch met de nodige tam-tam een natuurspeelplaats geopend. Groot bord erbij: dit is het werk van de gemeente. Daarmee staat in ieder geval de verantwoordelijkheid vast. Vrijwel alle boomstammen ter plekke bevatten uitsteeksels waaraan een kind zich behoorlijk kan verwonden. Stel dat een kind misgrijpt en met het gezicht op zo'n uitsteeksel valt. Heeft iemand daar wel eens aan gedacht? Leuk om weer zo'n duurzaamheidssyndroom in ons dorp te hebben, maar hoe staat het met de veiligheid?

Attractie- en speeltoestellen moeten zijn voorzien van een certificaat van de NVWA. Voor een natuurspeeltuin bepaalt TUV Nederland in Best of het veilig is. Ik hoop dat de gemeente dit goed geregeld heeft. We hoeven ons niet zo nodig landelijk te profileren, toch? Beetje meer zorg voor elkaar, solidariteit op kleine schaal. Dat wel.

Deel deze pagina: