Sorry Ad

Gepubliceerd: Woensdag 10 oktober 2018 19:10

Sorry Ad

Columnist René van Rooij vindt het hoog tijd voor eerherstel voor Andy de Wit (Ad van den Hurk), die onbedoeld ook slachtoffer werd van de moord op zijn dochter Nicole.

"Ik moet de laatste weken vaak denken aan Andy de Wit. “Wie?” hoor ik u denken? Misschien doet de naam Ad van den Hurk (Andy de Wit is zijn artiestennaam) wel een belletje rinkelen? Ook niet? Welnu, Ad is de vader van Nicole van den Hurk, het meisje wat in 1995 spoorloos verdween. Grote paniek en bezorgdheid was er destijds. Overal werd gezocht naar Nicole. Vader Ad zocht zeven dag en nacht mee, zonder succes. Het lichaam van Nicole werd door een toevallige voorbijganger gevonden. . Nicole was in koele bloeden vermoord, nadat zij eerst nog verkracht was door de dader. Het meisje was 15 jaar jong. Vader Ad zelf was óók nog even verdachte: hij werd drie dagen vastgehouden maar daarna weer vrijgelaten wegens gebrek aan bewijs. De smet op zijn naam is hij echter nooit meer kwijtgeraakt.

Boekingen werden afgezegd, kasteleins die hem wél lieten optreden kregen het verwijt naar hun hoofd dat zij een moordenaar geboekt hadden. Zijn carrière kwam in het slop, en we hebben daarna in Nederland nooit meer wat van Ad – Andy de Wit- gehoord. Met de staart tussen de benen en een gebroken vaderhart is Ad vertrokken naar Spanje waar hij optrad in barretjes en cafeetjes. Maar ook daar achtervolgde de roddel en de achterklap deze zanger. Nu, in 2018, nadat de échte dader is veroordeeld en achter tralies zit is de smet na bijna 23 jaar pas officieel van Ad’s blazoen. Dankzij DNA-sporen. Tóch zullen er nog altijd mensen blijven die daaraan twijfelen. “Waar rook is, is vuur. Het was daarbij een rokkenjager en artiesten zijn sowieso nergens vies van”, aldus sommige Nederlanders. Ik heb heel eerlijk gezegd ook altijd getwijfeld aan zijn onschuld, tot de uitslag van het DNA onderzoek.

Ik ken Andy/Ad niet persoonlijk, ik heb geen flauw idee of hij een sympathieke man is, ik weet niet hoe hij zingt. Ik weet alleen dat hij in België woont op dit moment, en dat hij weer voorzichtig aan de weg timmert als zanger/performer. Ik weet wel dat ik vaak aan hem gedacht heb de laatste weken. Hoe het moet zijn om een dochter te verliezen, de wetenschap dat zo’n vieze gore pedofiele verkrachter met zijn poten aan je kind heeft gezeten. Dat al deze gebeurtenissen ook nog eens direct- of indirect hebben bijgedragen aan een relatiebreuk. Dat in één klap je hele leven op z’n kop staat, je zangcarriere naar de klote is en dat het nooit meer écht helemaal goedkomt met je. Het enige lichtpuntje wat deze man heeft is dat hij niet langer de man is die verdacht werd van de moord en verkrachting van zijn eigen oogappeltje, maar dat hij sinds kort de man is, waarvan onomstotelijk vast is komen te staan dat hij helemaal niets te maken had met de verdwijning, verkrachting en de moord op zijn 15-jarige dochter.

Of zanger Andy de Wit ooit nog op de radio of tv te zien zal zijn weet ik niet. Maar ik zou hem dat van harte gunnen. Ik zou het liefste de media in het algemeen op willen roepen aandacht te schenken aan deze man en zijn verhaal. Niet omdat ik een grote fan van hem ben. Maar omdat we dat moreel bijna verplicht zijn aan een vals beschuldigde vader die al het sinds 1995 moet stellen zonder zijn geliefde dochter, en waarvan we nu, na 23 jaar allemaal met zekerheid mogen en kunnen zeggen dat hem geen enkele blaam trof. Misschien vind ik dat ook wel omdat ik hem zelf ook nooit het voordeel van de twijfel heb gegund. Nu, jaren later, schaam ik mij. Daar koopt Ad van den Hurk weinig voor, net zo weinig als Andy de Wit helaas."

Deel deze pagina: