De mensen-kraal van Peer

Gepubliceerd: Donderdag 09 augustus 2018 15:09

De mensen-kraal van Peer

Begin-juli verscheen de fietsknooppuntenkaart NO-Brabant en Land van Maas en Waal. Het mooie weer van de afgelopen weken bood voldoende gelegenheid om de verschillende routes aan elkaar te knopen. Hoewel ik vaak en veel door de omgeving fiets, kwam ik toch weer op 'nieuwe' plekken. Het kostte even moeite om zo'n kaart te bemachtigen. Ondanks de 60.000 verspreide exemplaren had de bediening bij Het Bomenpark er niet van gehoord en bij doorvragen bleken ze 'uitverkocht'. Vakantiepark Zevenbergen, een oase van rust, had nog wel een kaart.

Vaak fiets ik vanuit Heesch onder het tunneltje de A50 door De Maashorst in, via Loo en Bus naar de eerste stop bij het bezoekerscentrum Slabroek. Pardon: bij Natuurcentrum De Maashorst. Want om iconisch te worden, moet je wel mee in de vaart der volkeren of niet dan? Het product De Maashorst bekt blijkbaar beter dan Slabroek. In plaats van koffie bestelde ik een glaasje wisentenmelk. Huh? Dat hadden ze niet, de wisenten waren nog niet gemolken. En er was weer een kalfje geboren, dan geeft zo'n ding toch ook melk?

Een beetje bedrukt - maar dat kon ook door de hitte komen - fietste ik via de Slabroekse bergen vóór de Hengstheuvel langs richting het Oventje. Alleen al de naam deed me het zweet uitbreken; je krijgt wat voor je kiezen met die hitte. Ik rondde de Trentse bossen en beklom De Berg alsof ik Tom Dumoulin zelf was. Via Zeeland, Graspeel, Kreitsberg en de Reekssche Heide kwam ik bij Schaijk en vandaar weer bij het vertrekpunt. Geen colletjes van de 1e categorie, maar wel een paar kuitenbijtertjes.

Een volgende trip leidde opnieuw langs Loo, maar nu niet richting Slabroek maar via Brobbelbies - langs de melkautomaat - naar de mensen-kraal die ter ere van Peer Verkuijlen is opgericht: een met een soort hekwerk afgeschermd rechthoekig stuk natuurgebied, met daarbinnen een picknicktafel en een paar houten zetels waar mensen veilig kunnen worden bekeken door de wisenten die in dit gebied grazen. Want de oerossen waren hier eerder dan de mens en dat moeten we in ere herstellen vinden de natuurbeschermers. Het is ook goed om de westerlingen die hier wat natuur komen opsnuiven en die met een gehuurde elektrische fiets proberen een wisent van een bizon te onderscheiden, bescherming te bieden als ze de door droogte gekwelde beesten proberen bij te voeren. Uiteindelijk belandden we op de camping Heische Tip, waar een ex-collega een paar dagen vakantie hield.

Maar niet alleen De Maashorst is een fietstocht waard, ook mijn favoriete route via de Zoggelsestraat naar Vinkel en dan via Kaathoven langs de Heeswijkse Bossen naar Berlicum is de moeite waard. Ik zag onderweg zelfs een bordje 'kamelenmelkerij'; dus toch, hoewel de kameel in onze contreien oorspronkelijk toch niet vóórkomt. Of schiet mijn historische kennis tekort?

Hoe dan ook, de 'nieuwe' knooppuntenroute is een absolute aanrader voor fiets- en natuurliefhebbers. En er zijn nog veel meer mogelijkheden dan ik hierboven beschreven heb. Maar dan ben ik al aardig op weg om grensoverschrijdend te zijn. En dat gaat zeker de komende tijd nog gebeuren, ondanks de voorspelde weersveranderingen. Na regen komt immers zonneschijn?

Deel deze pagina: