Waar een wil is, is een (Maas)dijk

Gepubliceerd: Maandag 23 januari 2017 09:38

Waar een wil is, is een (Maas)dijk

Columnist Robert-Jan Steegman is het niet eens met de beslissing om de start en finish van de Maasdijkmarathon voortaan in de stad plaats te laten vinden.

U gelooft het misschien niet, het is ook een hele tijd geleden, maar ik heb in mijn leven vier marathons gelopen. Tweemaal volbracht ik de 42 kilometer en 295 meter in Eindhoven, tweemaal in mijn geboorteplaats Rotterdam. Beide marathons kennen een unieke sfeer. In Eindhoven mag je tweemaal over het Stratumseind, waar je door een haag van bierdrinkende toeschouwers loopt. Rotterdam wordt gekenmerkt door het unieke publiek, dat drie rijen dik meer oog heeft voor jou dan voor de wedstrijdlopers, zelfs als die op wereldrecordkoers zijn. En beginnend en eindigend op de Coolsingel, het mekka voor mij als Feyenoordsupporter, met Lee Towers aan de start en duizenden toeschouwers aan de finish.
 
In de aanloop naar deze marathons liep ik tien kilometer wedstrijden en halve marathons in diverse dorpen en steden. Aan de Midwinterwedstrijd in Apeldoorn bewaar ik geweldige herinneringen. De route liep dwars door de prachtige, ook nog eens besneeuwde Veluwe. Voldaan en onder de indruk keerde ik huiswaarts. Dieptepunt was de Halve Marathon van Nuenen, waar ik vijf ronden van vier kilometer om en door het dorp moest lopen langs saaie woonwijken, eindigend op een atletiekbaan zoals er tientallen zijn aangelegd in Nederland. Het was afzien en ik had ook niet de intentie om deze wedstrijd ooit nog eens te lopen. Daarentegen kijk ik jaarlijks of ik een van de unieke Midwinterwedstrijden mee kan pikken.
 
Ook onze gemeente kent inmiddels een eigen marathon, de Maasdijkmarathon. Oorspronkelijk liep de route van 't Wild naar Ravenstein over de prachtige Maasdijk. In elke kern aan de Maas kregen de lopers een uniek onthaal, om vervolgens weer de rust van de dijk op te zoeken. Vorig jaar werd de finishlijn in Megen getrokken, een prachtige beloning voor het Stadje waar het onthaal het warmste was met dweilkapellen en zelfs een poppodium met een speciaal festival, Lulboompop.
 
In al haar wijsheid heeft de organisatie nu besloten om de start en de finish in Oss te leggen, op de atletiekbaan. Dat lijkt een logische keuze. Lijkt, want het is tevens de doodsteek voor het unieke karakter dat een marathon nodig heeft. Het bijzondere aan de Maasdijkmarathon was het feit dat je van A naar B liep, niet een rondje, en eindigde op de naamgever van de wedstrijd, namelijk de Maasdijk, eerst in Ravenstein later in Megen. De organisatie stapt daar nu van af en creëert een dertien-in-een-dozijn marathon: beginnend en eindigend op alweer een atletiekbaan, met een parcours dat een saaie polder afwisselt met een stuk Maasdijk dat niet kan tippen aan het prachtige stuk tussen Macharen en Ravenstein.
 
De organisatie geeft toe dat ze afstapt van het unieke karakter omdat 'het zoveel makkelijker is met alle faciliteiten op één plek', 'logistiek veel fijner'. Men kiest dus voor de makkelijke weg, en toegegeven, een weg op een dijk is niet de makkelijkste maar wel de mooiste. En waar een wil is, is een weg, zeker op de prachtige Maasdijk die onze gemeente heeft. Kom op organisatie, trek dit onzalig plan in en keer terug op jullie schreden. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald!

Reacties
Toine dinsdag 24 januari 2017

Wist je dat je in officiƫle marathonwedstrijden in totaal minimaal 400 meter teveel gelopen hebt; de afstand is formeel namelijk 42.195 meter :-)

Reageren op dit bericht
Deel deze pagina: