Remco!

Gepubliceerd: Woensdag 16 mei 2018 12:51

Remco!

Dit stuk gaat niet over Gé, niet over Thijs, ook niet over Frank, maar over Remco. Remco is een jongen uit Megen, 26 jaar oud, een jongen met een verstandelijke beperking. Dat maakt hem - om met juf Ank te spreken - niet raar, dat maakt hem bijzonder. Hoe bijzonder dat bleek afgelopen weekend tijdens en na het Jeugdvoetbalkamp van VITA, de samengevoegde jeugdafdelingen van voetbalclubs Ulysses (Megen) en SBV (Haren).

Remco was als altijd weer te vinden op het sportpark, om de kinderen aan te moedigen. Zijn oom was een van de twee leiders van een van de teams, Portugal, met kinderen tussen zes en dertien jaar. Tijdens het Jeugdvoetbalkamp spelen de kinderen allerlei spelletjes, onder andere voetbal, tegen andere teams met namen van andere deelnemers aan het WK. Inderdaad, Nederland ontbrak ook in Megen... Door een spontane actie van een van de leiders kreeg Remco ook een shirtje van Portugal en werd hij de derde leider van team Portugal. Remco liep zo trots als een pauw over het veld. Hij was veruit de sportiefste coach: ook wanneer een speler van zijn team een overtreding maakte appelleerde hij bij de scheidsrechter. Enthousiast moedigde hij de kinderen aan. Toen hij mee mocht doen aan de penaltybokaal was hij de koning te rijk. De volgepakte tribune scandeerde zijn naam bij elke penalty die hij nam. Als hij scoorde imiteerde hij de man wiens naam op zijn rug stond, Ronaldo: 'Zuuuuuuuuu!!!'.

Na afloop was Remco ook uitgenodigd bij de afsluitende borrel van de leiders en vrijwilligers. Traditioneel werden eerstejaars leiders op ludieke wijze ontgroend, ook Remco. Hij onderging zijn taak met verve, uiteraard in enigszins aangepaste vorm. Ook nu weer werd zijn naam gescandeerd, ditmaal door de voornamelijk jonge groep vrijwilligers, opnieuw tot vreugde van Remco. Maar het hoogtepunt moest nog komen. Toen een van de leiders een Robbie Williams imitatie had gedaan vroeg Remco om de microfoon. Op prachtige en vertederende wijze vertolkte hij enkele nummers van Nick en Simon, als laatste 'Pak maar mijn hand'. Omringd door drie leeftijdsgenoten die daadwerkelijk zijn hand pakten zong Remco de sterren van de hemel, de hele groep zong uit volle borst mee, velen met vochtige oogjes van ontroering.

Na afloop ging Remco mee naar de Royal Pub, een van de twee cafés die Megen rijk is. Daar deed Remco zijn optreden nog eens dunnetjes over, opnieuw onder luid applaus van de volle kroeg. Moe fietste ik om 23.00 uur naar huis om nog een stukje van het Songfestival mee te pikken. Maar de winnaar was voor mij al bekend: niet Waylon of de Israëlische kip, voor mij was Remco de enige echte winnaar van het afgelopen weekend. Een bijzondere jongen uit Megen maakte mijn weekend bijzonder. Remco, dank je wel!

Deel deze pagina: